نوحه های سنتی ویزه محرم آماده چاپ

شماره1:

در صف کرببلا(2) با دو صد شور و نوا گفتا شاه شهدا

بهر الله نهضت از ما

وعده کردم به خدا(2) از سر صدق و صفا تا کنم جان به فدا

بهر الله نهضت از ما

پرچم سرخ بگیرم(2) دست ظالم ببرم تن به ذلت ندهم

بهر الله نهضت از ما

می روم کرببلا(2) با دو صد شور و نوا تا کنم جان به فدا

بهر الله نهضت از ما

شماره2:
ای شیعه بر سر زن، ماه ماتم از نو، بپا شد حسین شهیدم به دشت کربلا شد

زینب از کرببلا به کوفه تا شام روان شد چرا چه ظلمی به آل مصطفی شد

آل احمد ز جفای آل سفیان شدند در به در روانه به سوی شهرها شد

تیر کین حرمله زد به حلق اصغر ستم کرد چرا که اصغر شهید بی صدا شد

شماره3:

شیعه به سر زن ماه عزا شد ماه محرم یاران بپا شد

فرزند زهرا با لب عطشان رأس شریفش از تن جدا شد

سلطان خوبان سبط پیمبر گفتا به خواهر با حال مضطر

خواهر ندارم من یار و یاور دارم وصیت وقت وداع شد

خواهر چو رفتم من سوی میدان اصغر به دستم با حال محزون

گفتم دهید آبی بهر این طفل تیر سه شعبه سویش روان شد

دست علمدار شاه بی یار از تن جدا شد با چشم خونبار

شماره4:

شیعه باز است و غم (2 )، با آه و الم به سر و سینه بر زن، که زنو شد محرم

شیعه باز است و غم

چو شهنشاه دین روبروی قوم کین فرمود ایها الناس به صدای حزین

زهراست مادرم پسر حیدرم نامم بود حسین و سبط پیمبرم

کشتید اکبرم هم با اصغرم عباس جوان و عون جعفرم

کشتید یاوران قاسم نوجوان در خیمه علیل است عابد ناتوان

بن سعد لعین اطفالم ببین در خیمه نشسته زینب دل حزین

شیعه کردن شهید آن قوم پلید نوگل باغ زهرا از حکم یزید

شیعه دیدی چسان کردند کوفیان رأس عزیز زهرا بر نوک سنان

به فغان ونوا برگو ناخدا یاری کن حسین را ز برای خدا

شماره5:

شیعیان از نو شد ماه محرم، با ناله و غم زنید و بر سر اندر این ماتم، آه و واویلا آمد محرم

زینب محزون با چشم گریون، گفت ای برادر می برندم شام، این قوم کافر، آه و واویلا آمد محرم

لیلای مضطر گفتا به اکبر با دیده تر کن ترک میدان، زین سفر بگذر، آه و واویلا آمد محرم

یکدم روان شو قدت ببینم، ای جان مادر تا نوجوانی داغت نبینم، آه و واویلا آمد محرم

مادر روانم من سوی میدان، قدم نظر کن از نوجوانت قطع نظر کن، آه و واویلا آمد محرم

رخت دامادی، بهرت بریدم، ای جان مادر آخر نکردی، آن رختت برتن، آه و واویلا آمد محرم

رخت دامادی لایق من نیست، ای جان مادر چون بر تن من غیر از کفن نیست، آه و واویلا آمد محرم

شماره6:

شیعیان ماه محرم به جهان گشت بپا شد ز نو وقت عزا (2 )

زینب غمزده آمد به سوی کرببلا با دو صد حسرت و آه

شاه دین گفت به عباس علمدار جوان با دو صد حسرت و آه (2 )

گو که بعد تو چه سازم من از این جور و جفا با دو صد حسرت و آه

زینب غمزده گفتا به حسین خسرو دین با دلی زار و حزین (2 )

می شوند کشته جوانان در این دشت بلا با دو صد حسرت و آه

شماره7:

گفتا سکینه با دیده تر عباس عمو جان بر من تو بنگر

خشکیده دهانم از کف رفته جانم واویلا از این غم

صحرا پر از آب من تشنه کامم وز تشنه کامی در پیچ و تابم

خشکیده دهانم از کف رفته جانم واویلا از این غم

عمو مگر ما خانه نداریم جز یک خرابه منزل نداریم

خشکیده دهانم از کف رفته جانم واویلا از این غم

یک قطره آب اندر حرم نیست بی آب عمو جان تا کی توان زیست

خشکیده دهانم از کف رفته جانم واویلا از این غم

شماره8:

گفتا عباس جوان (2 ) کی شه تشنه لبان

سکینه آمده نزدم با دو صد آه و فغان

ده اذن میدانم فرزند

فرزند شاه عرب (2) دارم از خود عجب

سقای تشنه لبانم جانم آمد به لب

ده اذن میدانم

سکینه هر زمان (2) گوید عمو جوان

همچو من تشنه لبی کو عمو در این جهان ده اذن میدانم

شاها در خیمه ها (2 ) بانگ فریاد و آه از صغیران حجازی می رود تا سما ء ده اذن میدانم

شماره9:

گفتا قاسم به فغان که ای شه تشنه لبان اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان

بعد یــاران جانـی ســیرم ز زندگانــی اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان

کشتند حر دلاور عون و عباس و جعفر اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان

وصیت کرده با من بعد از اذن شهادت اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان

عزیزانت یک سر گشتنند در خون شناور اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان

اکنون هنگام یاری است نوبت جان نثاری است اذن میدان مرا ده عمو سیرم ز جهان

شماره10:

یاران زمین کربلا خون گرفته خون حسین و یارانش از دجله تا هامون گرفته